Blog “Mijn laatste bevalling” 3/3

 

De zwangerschap van mijn jongste dochter verliep heel anders. Ik was heel rustig en wist dat er een sterk kind in mij groeide. De wetenschap was er ook dat dit ter wereld zou komen als het er klaar voor was.

Maar ook nu weer geen bijzondere bevalling. Ze was twee weken te laat en vijf minuten voordat ik naar de operatiekamer zou worden gereden, braken mijn vliezen. En toen was het bal… Mijn wee├źn volgenden elkaar in korte tijd snel op. Kan mij nog goed herinneren dat mijn dementerende oma belde en ik mezelf door het gesprek heen pufte. Toen ze echter voor de vierde keer vroeg of mijn vliezen waren gebroken, heb ik de telefoon er op gegooid.

Mijn ontsluiting ging binnen een uur van 0 naar 10cm, alsof ik uit elkaar werd getrokken. Op een gegeven moment maakte ik mijn lichaam onbewust heel slap en losjes (achteraf diepe ontspanning) en liet alles over aan Moeder Natuur. Binnen een uur was ze er, met een blik in haar ogen van: “oke, ik ben er nu en waarom die haast”? En ze was stil…

Thuis aangekomen veranderde de lieve, stille baby in een huilbaby, drie weken lang: ik dacht dat ik gek werd! Het was zelfs zo erg dat als ze stil was, ik nog dacht dat ze huilde…

Hierna heb ik geen kinderen meer gekregen maar als dat het geval was geweest had ik zeker gekozen voor een bevalling zonder pijn waarbij mijn baby in alle rust ter wereld zou komen. Wil je dat ook? Een bijzondere bevalling zonder pijn en andere toestanden? Vul het contactformulier in en je ontvangt binnen 24 uur bericht. En als je dit verhaal wilt delen is dat erg lief van je!